Zaterdag 21 maart,

’s morgens om 9 uur beginnen. Gaf me eindelijk de kans om eens een keertje te komen kijken bij de mannen en meiden, die ik samen met Wim, Roel en Jop train.
De wedstrijd was een beetje als het weer. Het begon met een lekker zonnetje, maar eindigde verrekkus kou !
Je zag al snel dat de jongens van Nuenen een stukje behendiger waren dan die van ons.
We waren met precies 7 man (incl. één vrouwke , Juul, nou ja, vrouwke; de langste op het veld)”.
Maarten-Jan en Janno afwezig en Lieke en Daan deden mee met de F.
Het was dus de eerste keer, dat ik ze in een wedstrijd bezig zag en dan kun je toch goed zien dat dat anders is dan trainen.
Sommige kinderen een beetje meer timide en andere heel serieus en fanatiek.
De achterhoede begon erg sterk, met vooral Bas, die er flink bovenop knalde. Sliding hier, tackle daar, af en toe moest er bij de tegenstander de waterzak aan te pas komen. De 2-J’s (Jop & Joey)  stonden ook flink te ruimen, daar achter.
Bij de rust stond het 1-1, (doelpunt Olivier, na een assist van Jop) vooral door de sterke verdediging en keeper Thijn, die zou uitgroeien tot één van de uitblinkers en zelfs met de bal aan de voet, al pingelend en struikelend, het vijandige strafschopgebied zelfs haalde.
Na de rust ging het ineens hard en konden we het niet meer echt bijhouden. Nog een paar bijna-kansjes, door Marijn en Olivier, maar de koek was op. Uiteindelijk werd het 1-4, tegen een hele sterke tegenstander.
Opvallend veel ouders langs de lijn, die allemaal heel genuanceerd stonden aan te moedigen. Geen geschreeuw, niets negatiefs, gewoon lekker aanmoedigen en genieten van de verrichtingen van je kind. Leuk om te zien.
Ook de pogingen van de spelertjes, om elkaar te gaan “coachen” (een proces, wat in die leeftijdsgroep inderdaad om de hoek komt kijken), was vaak vermakelijk

Mijn ochtend was leuk begonnen.

 

 

GR. Stef Streur